Stagnatie door aannames
Traumawerk kan heel belangrijk zijn. Een van de valkuilen van het spirituele pad is de neiging om ons te verbinden met wat we het ‘Hogere’ neigen te noemen en ons af te keren van dat wat diep in onze ziel aan pijn aanwezig is. Daarmee brengen we een scheiding aan en houden we de dualiteit in stand.
Bij deze vrouw kreeg ik de indruk dat ze vasthield aan een overtuiging dat ze ‘nog heel hard moest werken om nog heel veel op te lossen’. In haar hoofd hadden tal van ideeën postgevat over wat er mis met haar was, dat daar nog van alles aan moest worden gedaan, en dat zíj dat moest doen. Behalve al die aannames was hier ook de doener aan het woord.
Al het innerlijke werk dat ze al had gedaan – en dat was een hele hoop – kreeg volgens mijn inschatting geen kans kreeg om te integreren door alle aannames die er waren. Dat is iets wat ook niet zo eenvoudig is als er sprake is van trauma. Ik checkte mijn bevindingen bij haar en ze werd erdoor geraakt.
Hoe integreer ‘je’ ervaringen?
Het is dat befaamde ‘hoe?’, waar elke student of deelnemer naar vraagt: ‘Hoe doe ik dat?’, ‘Hoe kom ik daar?’ We vragen naar een oplossing en die is er niet zomaar, maar hier kunnen we wel wat doen! We kunnen terug naar de basis: gronden. Dat deed ik ook met deze vrouw.
‘Hoe is het om te voelen dat je zit? Adem door en bij elke uitademing maak je meer contact met de aarde, de grond onder je. Wat ervaar je dan?’
Er was verkramping en verdriet. De verkramping was duidelijk voelbaar in haar middenrif en haar bovenlijf, haar rug, nek en schouders. Zo had ze zich bij elkaar weten te houden. Zij ervoer de verkramping als iets negatiefs: die verkramping moest weg. Wat ze niet zag was hoe die verkramping, die verstrakking in haar lijf, ooit was ontstaan vanuit de noodzaak om iets te beschermen. Hier was de wijsheid van haar wezen, haar ziel die wist wat er moest gebeuren: samentrekken.
Eén realiteit
Dat wat we spiritualiteit noemen is tot diep in ons wezen verankerd. Essentie doordringt alles, is alles. Diep in ons lijf is er wijsheid die weet wat er moet gebeuren, toen we jong waren en nu we ouder zijn. Wat die wijsheid van ons vraagt is om op te houden met afwijzen, te stoppen met de werkelijkheid in te delen in goed en fout.
Op het moment dat ik het woord bescherming gebruikte in deze sessie, kwamen de tranen, werd deze vrouw geraakt en loste er iets van de verkramping op. De adem werd dieper, er was meer ruimte, meer rust, meer Zijn.
Spiritualiteit is niet hoger, is niet daarginds. Het hele leven is doortrokken van Zijn, van Essentie. En zo ook ons lichaam.
Je spiritualiteit leven
Zonder Essentie is leven eenvoudig weg niet mogelijk; alles komt voort uit Essentie. Je leeft je spiritualiteit door je dat eenvoudigweg te realiseren. En dat betekent: durven zijn met wat is, durven onderzoeken. Soms moeten we daarvoor afdalen in donkerte, om de schat op te de diepen die daar, omhuld door pijn, verborgen ligt.
Lenie van Schie
Langs de weg van het hart
De wereld om ons heen verandert in rap tempo. Een groeiende groep mensen gaat op zoek naar nieuwe betekenis in het leven. In ons ligt een potentieel aan wijsheid, opgesloten in de ego-identiteit. Bevrijding van die wijsheid kan een fascinerende ontdekkingstocht zijn. We kunnen daarbij putten uit zowel spirituele tradities als psychologische kennis op het gebied van groei en ontwikkeling.
Dit boek neemt je mee op die ontdekkingstocht. Het beschrijft stap voor stap een pad waarop je steeds dieper contact krijgt met je Zelf. Met de nodige theoretische achtergrond, tal van voorbeelden uit de praktijk en uitnodigingen tot zelf ervaren en zelfonderzoek, biedt het een unieke weg om jouw eigen werkelijkheid te ontdekken.
Copyright © 2026
Gemaakt met
